توبهء حُر نادم و دلخسته و زار و پريشان آمدم * يا حسين از كرده‌هاى خود پشيمان آمدم تا كنى بر من ترحّم اى عزيز فاطمه * در حضور حضرتت با چشم گريان آمدم دردمندم ، اى مرا خاك درت كُحل بصر * بر درِ دار الشّفايت بهر درمان آمدم اين خطاكار پشيمان را مران از درگهت * چون كه با امّيد عفو و لطف و احسان آمدم يا بُكش اى حكم تو حكم خدا ، يا عفو كن * چون به درگاهت به امّيد فراوان آمدم ميهمانم كن به يك لبخندِ بخشش اى كريم * گر درين مهمان‌سرا ناخوانده مهمان آمدم خارم و ، در گلشن قدس تو رو آورده‌ام * مورم و ، بر درگه جود سليمان آمدم سدِّ راهت گرچه من اول شدم از گمرهى * حاليا با شرمسارى بهر جبران آمدم گرچه آزردم دل اهل حريمت را ، كنون * تا بسازم جان خود بهر تو قربان ، آمدم بنده‌ام ، حرِّ پشيمانم ، تويى مولاى من * حكم فرما ، كز پىِ اجراى فرمان آمدم تا بريزم خون خود را در ره دين خدا * تا كنم جان را فدا در راه جانان ، آمدم كمترم از قطره خسرو ! رو به دريا كرده‌ام * ذره‌ام ، در پيشگاه مهر تابان آمدم « 1 » 32 . خوش عمل ، عباس در سال 1337 در شهر كاشان به دنيا آمد و پس از پايان تحصيلات دورهء ابتدايى و متوسطه ، در سال 1360 به استخدام مؤسسه اطلاعات درآمد و در قسمت ويرايش مجلّه جوانان همان مؤسسه به كار مشغول شد . خوش عمل از چهره‌هاى نام‌آشناى شعر آيينى معاصر است . وى از چهارده سالگى به سرودن شعر پرداخته و با حضور در محافل ادبى كاشان از محضر شعراى بزرگ آن سامان : شادروان مصطفى فيضى ، حاج عباس حداد و على شريف بهره برده است . چندى نيز با نام مستعار « شاطر حسين » با هفته‌نامهء « گل آقا » همكارى داشته و در زمينهء طنزپردازى تجربه‌هاى موفقى كسب كرده است . « 2 »

--> ( 1 ) . همان ، ص 64 . ( 2 ) . سخنوران نامى معاصر ، ج 2 ، ص 1307 و 1308 .